Ja yhm – reflections on the Sunday readings

Jestem przerażony.  Chyba w całej dotychczasowej historii ludzkiej nie mieliśmy nigdy tak wielkich kontrastów i absurdów wykluczających się, albo przeczących sobie nawzajem, jak dzisiaj. Chyba nigdy w całej tej historii ludzkiej rozwój technologiczny nigdy nie był tak odwrotnie proporcjonalny do rozwoju humanistycznego jak dzisiaj.  A przecież za rozwój technologii odpowiada ludzki geniusz intelektualny. Tymczasem wychodzi mi na to, że im więcej intelektu, tym mniej humanizmu pośród Homo Sapiens. Im więcej świata zdobywamy, tym mniej zostaje w nas tego co ludzkie. Wśród wszystkich stworzeń materialnych na ziemi tylko człowiek posiada uczucia głębokiej empatii i zdolność do metafizycznego przetwarzania danych i nadawania im odpowiednich wartości. Tymczasem ta właściwość zaczyna zajmować coraz mniej miejsca w naszym codziennym życiu. Z czego to wynika? Chyba z braku odpowiednich przykładów, które dla naszego życia byłyby punktami odniesienia. Kiedyś jako młodzież mieliśmy w pokojach plakaty naszych idoli: piosenkarzy, sportowców, aktorów. Chcieliśmy być jak oni. To były nasze punkty odniesienia. Co to ma wspólnego ze sw. Rodzina?

L’Annunciazione non è una favola. Maria non riceve un piano né sicurezze. Ha una sola cosa: la parola di Dio. Su questa parola fonda la sua risposta. Questo episodio parla di una fede che non elimina la paura, ma insegna a fidarsi. Di un affidamento che nasce nell’incertezza e conduce alla libertà. Maria diventa per noi guida nella fede quotidiana.

Die Verkündigung ist kein Märchen. Maria bekommt keinen Plan, keine Sicherheiten. Sie hat nur eines: das Wort Gottes. Darauf baut sie ihre Antwort. Diese Podcast-Folge spricht über einen Glauben, der die Angst nicht wegnimmt, aber Vertrauen wachsen lässt. Über Hingabe mitten in Unsicherheit. Maria wird für uns zur Wegbegleiterin im Glauben des Alltags.

Zwiastowanie nie jest bajką. Maryja nie otrzymuje planu, nie ma gwarancji ani zabezpieczeń. Ma tylko jedno – słowo Boga. I właśnie na nim buduje swoją odpowiedź.Ten odcinek podcastu to refleksja o wierze, która nie usuwa lęku, ale uczy zaufania. O zawierzeniu, które rodzi się w niepewności i prowadzi do wolności. Maryja staje się dla nas przewodniczką na drodze wiary w codziennym życiu.

Благовещението не е приказка. Мария не получава план и сигурност. Тя има само едно – Божието слово. Върху него изгражда своя отговор. Този епизод говори за вяра, която не премахва страха, но учи на доверие. За упование сред несигурността, което води към свобода. Мария става наш пътеводител във вярата на всекидневието.

In questa Terza Domenica di Avvento – Gaudete, la Domenica della Gioia – ci fermiamo un momento per scoprire cosa sia davvero la gioia che rimane.
È un’emozione? Una decisione? O forse la silenziosa certezza che Dio è davvero vicino?
 
In questo episodio, fra Christoph, cappuccino delle Alte Alpi Austriache, ci invita a riflettere sulla Parola di Dio, che ci conduce alle domande più essenziali:
Chi sono io? Che cosa sto aspettando? Qual è la fonte della mia vera gioia?
 
È una meditazione tranquilla dell’Avvento sulla vicinanza di Dio, sulla fiducia che cresce nel silenzio e sulla luce che appare quando gli facciamo spazio.
 
Ascolta, fermati e lascia che la Parola tocchi il tuo cuore.
Di più su: jayhm.podbean.com

W III Niedzielę Adwentu — Niedzielę Radości (Gaudete) — zatrzymujemy się, by odkryć, czym naprawdę jest radość, która nie przemija. Czy to uczucie? Decyzja? A może cicha pewność, że Bóg jest naprawdę blisko?
 
W tym odcinku brat Christoph, kapucyn z wysokich Alp austriackich, zaprasza do refleksji nad Słowem, które prowadzi nas do prostych, ale najważniejszych pytań:
Kim jestem? Na co czekam? Co daje mi prawdziwą radość?
 
To spokojna, adwentowa opowieść o bliskości Boga, o zaufaniu, które rośnie w ciszy, i o świetle, które pojawia się tam, gdzie robimy Mu miejsce.
 
Posłuchaj, zatrzymaj się i pozwól, aby Słowo dotknęło twojego serca.
Więcej na: jayhm.podbean.com

W III Niedzielę Adwentu — Niedzielę Radości (Gaudete) — zatrzymujemy się, by odkryć, czym naprawdę jest radość, która nie przemija. Czy to uczucie? Decyzja? A może cicha pewność, że Bóg jest naprawdę blisko?
 
W tym odcinku brat Christoph, kapucyn z wysokich Alp austriackich, zaprasza do refleksji nad Słowem, które prowadzi nas do prostych, ale najważniejszych pytań:
Kim jestem? Na co czekam? Co daje mi prawdziwą radość?
 
To spokojna, adwentowa opowieść o bliskości Boga, o zaufaniu, które rośnie w ciszy, i o świetle, które pojawia się tam, gdzie robimy Mu miejsce.
 
Posłuchaj, zatrzymaj się i pozwól, aby Słowo dotknęło twojego serca.
Więcej na: jayhm.podbean.com

В Третата неделя на Адвента – Gaudete, Неделята на радостта – спираме за миг, за да открием какво всъщност означава истинската, трайна радост.
Чувство ли е тя? Решение? Или тихата увереност, че Бог наистина е близо?
 
В този епизод брат Кристоф, капуцин от Австрийските Алпи, ни кани да размислим върху Божието слово, което ни води към най-важните въпроси:
Кой съм аз? На какво чакам? Какъв е източникът на моята истинска радост?
 
Това е едно спокойно адвентно послание за Божията близост, за доверието, което расте в тишината, и за светлината, която се появява там, където Му даваме място.
 
Чуй, спри се и позволи на Словото да докосне сърцето ти.
Повече на: jayhm.podbean.com

In questo episodio del podcast “Jaum”, fra Krzysztof, cappuccino che vive nella valle austriaca dello Stansertal, spiega in modo chiaro e senza speculazioni il messaggio delle letture della II Domenica di Avvento.
La prima lettura, dal profeta Isaia, mostra come sarà realmente la venuta del Messia: non una catastrofe, non distruzione, ma pace, rinnovamento del mondo e piena armonia della creazione.
Nel Vangelo appare Giovanni Battista, il profeta della seconda venuta, che ricorda che l’uomo deve presentare a Dio frutti concreti della propria vita, non solo parole o intenzioni.
L’episodio sottolinea che l’Avvento non è un tempo di preparazione, ma un tempo di prontezza – una prontezza che si riconosce nelle azioni concrete.Fra Krzysztof invita a compiere già oggi un gesto reale di bene, di riconciliazione o di onestà – come frutto della fede che il Messia viene davvero.